Κείμενο του ιστορικού ,κριτικού τέχνης Λεόντιου Πετμεζά για την αισθαντική υπεροχή στην τέχνη της Σοφίας Κωνσταντίνου.
Στην αποκρυπτογράφηση της εικαστικής πορείας της Σοφίας Κωνσταντίνου παρακολουθούμε την ζωντάνια της διακοσμητικής τέχνης που επεκτείνεται επιγραφικά στην πλήρη εργασία της . Οι ευειδείς και πολύχρωμες συνθέσεις της διαθέτουν αναμφίβολα την συναίσθηση της αλήθειας και την ζέστη της υπέρβασης. Συνιστούν και επιβάλλουν σηματοδοτήσεις με σημειολογικές αναφορές στην φύση ,στην ανθρώπινη ύπαρξη, στην ζωτικότητα . Κυριαρχούνται από τις αισθητικές νοήσεις και τις κινητήριες δυνάμεις της συνειρμικής πρόκλησης . Η προσέγγιση της δημιουργού εκπέμπει το περιεχόμενο ενός ψυχισμού με ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα που ενσαρκώνεται στα εκθέματα της με την βιωματική ευμένεια και την ενδόμυχη φλόγα .Η σχεδίαση στις συλλήψεις της με σαφήνεια προς την υφολογική έφεση εκφράζει τα ιδιωματικά περάσματα . Οι εκτεταμένες επιμηκύνσεις που προκαλεί εμπεριέχουν τον ρυθμό της αρμονικής επάρκειας και συγκλείνουν σε σημαίνοντα μέρη με το μεταίχμιο της συγκρότησης των ρυθμικών προσαρμογών .Μέσα από τους πολυσήμαντους συμβολισμούς η αισθαντική υπεροχή στην τέχνη της Σοφίας Κωνσταντίνου συγκροτεί και επισυνάπτει τις δεξιότητες της ουσιαστικής ευελιξίας , της οξυδέρκειας ,της προοπτικής και της παρατηρητικότητας .Η καλλιτέχνιδα αποκαλύπτει την ικανότητα της να στοχάζεται και να εμβαθύνει σε όσα επιλέγει να παρουσιάσει . Παραστατικά οι προδιαγραφές της εστιάζουν το ενδιαφέρον της γραφής της σε ένα ευρύτερο περιβάλλον που ξεκινά από το παρελθόν , αγγίζει το χθες και στην συνέχεια θριαμβευτικά έρχεται στο σήμερα. Αποτυπώνει εύληπτα και ευρηματικά τις τροπές του φωτός, τις εντάσεις και τις τονικές σκιάσεις προβάλλοντας στην κινησιολογία κάθε θέματος την κατάσταση στις στιγμές των εκφάνσεων. Με απαράμιλλα στοιχεία αναφορών και αντιλήψεων χαρακτηρίζει τις διατάξεις και τις προσλαμβάνουσες που υπαγορεύονται από τις επεξεργασίες του βλέμματος ,της διαβαθμιζόμενης συνειδητής υφής και τις οπτικές γωνίες . Η μεταβλητότητα των περιόδων στην τεχνοτροπία της αναδύει τρόπους ανέλιξης και εξέλιξης με αυτονομία και συνδυαστική χροιά .Αντικατοπτρίζει διαθέσεις προέκτασης , εντυπώσεις και εκμαιεύσεις που πορεύονται βαθμιαία και σταδιακά από τις λειτουργίες των ανακλήσεων .Με δωρική λεπτομέρεια τοποθετεί αδρές χαρτογραφήσεις με την υπόσταση και το οριακό βάρος των δυναμικών αποκλίσεων σε στρώσεις . Εισάγει αινιγματικές προσθήκες, σε διαχρονικά και διατυπωμένα συμπληρωματικά μοτίβα που γίνονται κοινωνοί σκέψεων και ακολουθούν τις φόρμες διύλισης ,της μετάθεσης και της επίρρωσης των δεδομένων .
Η συγκεκριμένη τελετουργία καταλήγει έντεχνα σε επιδιώξεις που διαχωρίζουν την εσωτερική κατάσταση από την αυτόνομη συνοχή. Συσχετίζει την τρέχουσα συνδιαλλαγή με τα κατάλληλα και τα αναγκαία σημειωματάρια της έμπνευσης .Συμπερασματικά φωτίζει τις ευκρινείς θεματικές εικόνες που αιτιολογούν την διαδικασία της ενδυνάμωσης ενός πηγαίου ταλέντου καθώς εμβαθύνει στις ευφρόσυνες αλληλουχίες περιεκτικότητας και στην διαύγεια μιας ενδιαφέρουσας συγκομιδής διαστάσεων και παραλλαγών .
Η εικαστικός και αγιοράφος Έφη Τόττα κατάγεται από τα Γρεβενά και ζει στη Θεσσαλονίκη με το σύζυγο και τα δύο παιδιά τους.Ειναι αυτοδίδακτη ζωγράφος και στο παρελθόν παρακολούθησε για ένα διάστημα μαθήματα αγιογραφίας. Λάτρισσα κάθε μορφής τέχνης και κυρίως της ζωγραφικής από την παιδική της ηλικία, πειραματίστηκε με διάφορα υλικά και τεχνικές καθώς πάντοτε ένιωθε την ανάγκη για έκφραση και αναζήτηση. Έχει επιλέξει να δουλεύει με ακρυλικά χρώματα,δοκιμάζοντας τα σε ποικίλες επιφάνειες,ενώ στα έργα αγιογραφίας χρησιμοποιεί παραδοσιακά υλικά. Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις και δράσεις,έχει βραβευτεί σε διεθνή διαγωνισμό αγιογραφίας και έργα της κοσμούν ιδιωτικές συλλογές. Παρατηρεί και αποτυπώνει τον κόσμο με το δικό της τρόπο,τη δική της προσωπική ματιά και τη δική της μοναδική πινελιά.Συνεχίζει να δημιουργεί και να μοιράζεται μέσα από τα έργα της,σκέψεις και συναισθήματα. Ο Λεόντιος Πετμεζάς Ιστορικός,κριτικός της τέχνης στο κ...















Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου